woensdag 8 juni 2016

Zeer geslaagd NK Poppodiumvoetbaltoernooi


Op 5 juni jl vond het NK Poppodiumvoetbaltoernooi plaats en was het de beurt aan de DRU Cultuurfabriek dit te organiseren voor alle collega poppodia van Nederland. Een goede 500 deelnemers en supporters kwamen vanuit alle hoeken van Nederland naar de Achterhoek om een dagje te voetballen en feesten. Voor de DRU Cultuurfabriek een uitgelezen kans om ons voor te stellen en goed op de kaart te zetten. Dankzij de inzet van de horeca, stagiaires Tim en Valentijn en een zeer prettige samenwerking met de voetbalclubs SDOUC en Gendringen is het gelukt een dag neer te zetten waar we met z’n allen trots op kunnen zijn. Tot 17:00 werd er op deze snoeihete dag gevoetbald door mensen waarbij dat niet direct in hun systeem zit. Daarna had de horeca van de DRU zich uitgesloofd door een buffet neer te zetten dat bij allen zeer gewaardeerd werd. The SPaX gaf een paar jaar geleden al aan mij aan dat als het ooit zo ver mocht komen dat de DRU de organisatie zou krijgen, zij graag in ons poppodium wilden optreden. Belofte maakt schuld dus nadat zij het publiek op een akoestische sessie hadden getrakteerd op het terras, trapte The SPaX “full speed” af op het poppodium. De dames en heren van Tivoli Vredenburg mochten op het podium de 1e prijs in ontvangst nemen. Hierna was het de beurt aan Raw Flowers om te laten zien waarom zij een van de beste bands van de Achterhoek zijn. Bij de openingstune van DJ De Rooie Jager was helemaal het hek van de dam. Van Schlager tot Slayer is zijn motto en zo geschiedde…..


Erik Ramaker
Programmeur Popzaal DRU Cultuurfabriek
















zondag 1 mei 2016

Concertverslag King Of The World

Te weinig publiek voor een avond geweldige muziek

Zaterdagavond 30 april kwamen naar schatting ongeveer honderd muziekliefhebbers uit Ulft en omstreken naar de DRU Cultuurfabriek voor het concert van de bluesrockband King Of The World (kortweg KOTW).


the Heat

De avond begon met de Arnhemse bluesrockband The Heat die een uitstekend visitekaartje afgaf. Het is een band zoals we die in de afgelopen jaren wel vaker hebben gezien en gehoord, bestaande uit drummer, bassist, gitarist-zanger en organist-zanger-mondharmonicaspeler. Het orgel was een Philicorda of vergelijkbaar, zoals veel gezinnen die in de jaren zestig en zeventig thuis hadden staan.

King Of The World


Het is teleurstellend dat KOTW, in 2014 al uitgeroepen tot Beste Bluesband van Nederland en alle vier bandleden als beste op hun instrument, zo weinig publiek trok. Na een half uurtje pauze was het dan eindelijk tijd voor KOTW. Gelukkig trokken de muzikanten zich niets aan van de matige opkomst en begonnen hun daverende optreden met Messing With My Mind, gevolgd door Murder In The First Degree. Zanger Ruud vertelde blij te zijn dat ze in deze mooie zaal mochten optreden.

Fokke de Jong

Doorgaans zit de drummer van een band in het midden van het podium en wat verder van de rand af. Bij KOTW is dat anders, Fokke de Jong (die velen nog kennen als jarenlange drummer van Normaal) zit helemaal links vooraan op het podium. Naast hem staat zanger-bassist Ruud Weber (bekend van de band van de Engelse topgitarist Snowy White), rechts van hem staat gitarist Erwin Java (die ruim 25 jaar naast Harry Muskee gitaar speelde in Cuby+Blizzards en daarvoor korte tijd in de band van Herman Brood; hij werd ooit bekend als gitarist van de Groningse rockband White Honey, met zangeres Hanneke Kappen) helemaal rechts zit toetsenist Govert van der Kolm (die veel binnen- en buitenlandse acts heeft begeleid) te midden van zijn toetseninstrumenten (Hammond orgel, elektrische piano, synthesizers).

Govert van der Kolm


Helaas bleven de meeste bezoekers vrij ver van het podium staan. Vandaar dat Ruud op een gegeven moment vraagt of iedereen twee stappen naar voren wil doen, want volgens hem zien ze vrijwel niemand staan. Dit heeft enig succes. Overigens is het publiek behoorlijk enthousiast en wordt er veel meegeklapt en bij de bekendere songs zelfs meegezongen. Eén bezoeker toont zich behoorlijk fanatiek; aan zijn bedrukte T-shirt is te zien waarom: hij is de vader van bassist Ruud!

Erwin Java


KOTW speelde songs van beide studio-cd’s, zoals Let’s Get Stoned en verschillende nieuwe songs, die naadloos in het repertoire passen. Uiteraard kon het prijsnummer van de debuut cd, tevens de titelsong daarvan, Can’t Go Home dus, niet ontbreken. Het is de enige song die door Erwin wordt aangekondigd. Deze is geschreven na het overlijden van Harry ‘Cuby’ Muskee en aan deze legendarische Drentse bluesman opgedragen. Omdat er de laatste tijd nogal wat bekende muzikanten zijn overleden, is de song ook voor onder meer David Bowie en Prince. Wat volgde was een spetterende uitvoering van Can’t Go Home, waarin Erwin een werkelijk fenomenale gitaarsolo speelt, die bij ondergetekende kippenvel opleverde.



Tijdens een lange keyboardsolo liet Govert horen waartoe hij allemaal in staat is met al zijn toetseninstrumenten. Op een gegeven moment ging hij zelfs op het keyboard van zijn Hammond zitten en daarna bespeelde hij het orgel zelfs met een van zijn voeten!

Ruud Weber



Na Better Luck Next Time en Broke And Lonely is het concert afgelopen. Maar het luid applaudisseren en ‘we want more’ roepen heeft succes, want de mannen komen snel weer terug. Ze spelen Life In The Fast Lane van Eagles, om de overleden Glenn Frey te eren. KOTW maakt hier echt een eigen versie van. Tenslotte speelden de mannen nog een tweede toegift, Little By Little (Simon Wells), waarmee de band het publiek nog flink aan het meezingen kreeg.



Kort na het optreden gingen de vier mannen naar de stand met cd’s, vinyl en T-shirts om iedereen die dat wilde het e.e.a. te signeren. Veel tijd hiervoor had KOTW niet, want zondagochtend om 8 uur moesten de mannen van Schiphol vertrekken om later op de zondag in het Amerikaanse Cincinnati te arriveren, waar onder leiding van de Nederlandse topproducer Erwin Musper (o.m. Anouk, Mick Jagger, Van Halen en Scorpions) de vierde cd wordt opgenomen. Maar voordat de mannen vertrokken was er nog even tijd om te poseren!



Tekst en foto’s: Harry Pater


donderdag 21 april 2016

Battle of Tribute 16 April 2016

Fotoverslag van zaterdag 16 April 2016
Battle of Tribute in de Popzaal
Fotografie:  Edwin Hunter



After Bridge weet na veel investeren (zowel tijd als technisch) de originele sound van Alter Bridge gevaarlijk te evenaren en staat dan ook garant voor een Alter Bridge ervaring zodra de band het podium op stapt. Deze nieuwe tribute band kan dan ook niet wachten om deze ervaring met iedereen te delen!


After Bridge



Onder de naam ALANIZ MORIZZETTE speelt de Brabantse rock coverband Nduss een Alanis Morissette tribute show
Dynamiek, emotie en muzikaliteit staan altijd op de eerste plaats. De band wil het publiek raken en het laten genieten van de ongelofelijk goede songs die Alanis heeft gemaakt.
Tijdens de tribute werden onder andere Hand in my pocket, You learn, You oughta know, All I really want, Crazy, Not the Doctor, Hands clean en vele andere bekende Alanis songs gespeeld. Zangeres Debbie is tijdens de show in staat de soms boosheid maar ook zachtheid, verbazing en het geluk van Alanis over te brengen naar publiek. De band staat als een huis speelt met 100% overgave

ALANIZ MORIZZETTE 




Screamager:
Steven: vocals + guitar Mich: Bass guitar Pieter: guitar + backing vocals Marijn: Drums
Therapy


Pearl Jam, Pinkpop en 1992.
Deze combinatie bracht de show die Pearl Jam op Pinkpop verzorgde,  volgens Pinkpop nog steeds de meest legendarische show ooit op Pinkpop, en vormt de inspiratiebron voor de tributeband JEREMY.
Met 5 ervaren muzikanten timmeren we sinds 2015 hard aan de weg om de bezoekers van onze shows hetzelfde gevoel te geven als de bezoekers van Pinkpop 1992.
JEREMY.
Passievolle zang, scheurende gitaarpartijen, dynamische bas en groovende drums. Kortom, Pearl Jam in zijn puurste vorm.
Bruceband
Het streven van de band is om een show neer te zetten zoals je dat bij Bruce Springsteen en zijn E-Street Band ook kunt verwachten. De bandleden zijn perfect op elkaar ingespeeld en de energie en het enthousiasme straalt bij elk optreden van het podium af. “Plezier op het podium maken en drie uur alles geven is het motto”. De band ziet het als een groot compliment dat ze regelmatig te horen krijgen dat hun optreden dichtbij “het origineel komt”. Met een vaste schare fans in het kielzog spelen ze alle podia in Nederland en België plat en proberen ze het Springsteen evangelie over te brengen
Bruceband



Justin Timberlake Tibute

Leden: Marco Snijkers - Zang, Joris Schreurs - Toetsen, Tom Schreurs - Gitaar, Dirk Brouns - Basgitaar, Martijn Peeters - Drums, Koen Bidlot - Sax, Joep Peeters - Raps, Lisanne van Geleuken - Zang, Noeri Peeters - Zang, Anieke Schrader - Zang
Justin Timberlake Tibute







donderdag 7 april 2016

Local Heroes 3 april








Fotoverslag van Zondag 3 April 2016
Local Heroes in de Popzaal
Fotografie:  Edwin Hunter


Evelien Scheers


Na eerder 3 singles te hebben uitgebracht is het moment eindelijk daar: het volledige album van Evelien Scheers wordt wereldkundig gemaakt. En waar kan dat beter dan in de DRU? Het in studio Het Lab opgenomen "Terug naar mij" is de titel van het album en de nummers beschrijven het proces dat hieraan vooraf is gegaan. Evelien zal deze middag optreden samen met haar band bestaande uit Harry Holzhauer, Coert de Boe en David Abbink. 


Holymen

is een drie koppige band uit Amsterdam. Gevoed door pompende drums en bloedige snaren, zal Holymen je laten huilen , dansen , vechten en van je houden, alles in één keer . Het is luid en het is sexy . Het is bitter en het is zoet. Het is niet uw gemiddelde rock 'n roll -show .

 The Bree.

Gedreven en energieke muzikanten die graag verrassen met hun repetoire, dat bestaat uit een mix  van verrassende rock- en popnummers, maar dan op hun eigen identieke wijze gebracht.... heavy enough for the boys and sweet enough for the girls





maandag 21 maart 2016

TheWATCH plays GENESIS (foto's: RenéMoorman)

Met hun optreden op vrijdagavond 18 maart 2016 in de DRU Cultuurfabriek nam de Italiaanse band The Watch ons mee naar de magische beginjaren van Genesis.
De stem van frontman Simone Rossetti lijkt sprekend op die van Peter Gabriel en de bandleden hebben dezelfde vibe en energie die je van Genesis gewend bent.



Zie verder de diashow hieronder:



Met vriendelijke groet,
René Moorman [ renemoorman@hetnet.nl ]

zondag 13 maart 2016

Concertverslag Jan Akkerman & Band - Back to Vinyl



Vrijdagavond 11 maart was een goed gevulde Rabobankzaal van de DRU Cultuurfabriek in Ulft getuige van een avondje hoogwaardige gitaarmuziek door de internationaal bekendste Nederlandse gitarist, Jan Akkerman en zijn band.



Het theaterconcert heeft als titel Back To Vinyl en als basis dient zijn zesde langspeelplaat uit 1977 die gewoon Jan Akkerman was getiteld, met dit album begon zijn solocarrière pas echt en kreeg er meteen een Edison voor. Het album is eind vorig jaar opnieuw op vinyl uitgebracht en omdat dit het favoriete soloalbum van de van oorsprong Amsterdamse gitarist is besloot hij meerdere songs van deze plaat uit te voeren. De eind dit jaar zeventig jaar wordende Akkerman zit al ruim vijftig jaar in de muziek en werd bekend in groepen als The Hunters (met Russian Spy And I), Brainbox (Down Man e.v.a.) en natuurlijk Focus (House of the King, Hocus Pocus, etc.).

Coen Molenaar op toetsen

Marijn van den Berg op drums

David de Marez Oyens op 5-snarige bas


Het optreden begon met alleen Jan (met zijn onafscheidelijke zwarte honkbalpet) en toetsenist Coen Molenaar en de eerste song zetten meteen de trend van deze avond, want een groot deel van het uit twee delen bestaande concert bestaat uit instrumentale jazzy gitaarmuziek, ondersteund door elektrische piano en andere toetseninstrumenten, de zeer gevarieerd spelende basgitarist  David de Marez Oyens en de uitstekende drummer Marijn van den Berg. Na de eerste song kwamen de andere twee muzikanten naar het podium en werden ze allemaal door Akkerman voorgesteld aan het publiek. Met zijn onderkoelde humor zei hij daarna dat hij, als hij in Italië geboren was, nu Giovanni Agricola zou heten.



Omdat ondergetekende niet het volledige repertoire van Jan Akkerman kent, is het lastig om de gespeelde nummers op te noemen, maar in elk geval zaten daar Streetwalker, Skydancer en Floating bij. Af en toe kondigde Akkerman een song aan en mompelde daarna iets. In de aankondiging van Maybe Another Day zij hij ‘of zoiets’. Ongetwijfeld zal hij ook een of meer songs van zijn recentste album Minor Details (uit 2011) gespeeld hebben.



Doetinchems gitaartalent
Na de pauze kwamen er ineens vijf muzikanten het podium op lopen, want de vooraf al aangekondigde vijftienjarige Doetinchemse gitarist Wies Knipping was nu ook van de partij. Hij werd door Akkerman aangekondigd als een groot talent en hij gaf hem vervolgens alle ruimte om zijn eigen song Zebra te spelen, begeleid door Jan en zijn band. Zowel Wies als Jan speelden enkele solo’s en die waren beide zeer de moeite waard. Wies werd dan ook terecht beloond met een groot applaus.

Wies Knipping



Hierna ging het concert weer verder met vier man en naast in iedere song minstens één gitaarsolo van Akkerman ook regelmatig keyboardsolo’s en in de laatste song van het tweede gedeelte ook een bas-solo op de vijfsnarige basgitaar van David. Er was geen drumsolo, maar Marijn liet gedurende het hele concert horen wat hij allemaal kan, en dat is veel! Halverwege het tweede deel wisselde Jan van gitaar en speelde een song in zijn eentje, maar pas nadat hij de gitaar gestemd had. Overigens speelde hij uitsluitend elektrische gitaren, geen akoestische dus.



In het verleden heeft ondergetekende meerdere optredens van Akkerman bijgewoond waarbij hij wel heel veel aan de knoppen op zijn gitaarversterker stond te draaien, terwijl hij met zijn rug naar de zaal stond. Gelukkig is dat de laatste jaren niet meer het geval. Al was er tijdens een van de laatste songs wel een wat storende brom in het geluid, die maar niet weg te krijgen was.



Het enthousiaste Ulftse publiek bleef net zo lang ‘we want more’ roepen en klappen, dat er nog een toegift volgde in de vorm van een lange bluesy instrumental, waarbij ook Wies Knipping weer meedeed. Voor degene die had gehoopt nog iets van Focus te horen zal het een teleurstelling geweest zijn, want behalve een heel klein stukje van Hocus Pocus was daar helemaal niets van te horen. Dat hij niets van Brainbox speelde is logisch, dat doet hij namelijk al een paar jaar tijdens de optredens met Bert Heerink onder de naam My Brainbox.




Tekst en foto's: Harry Pater