donderdag 8 december 2011

De Staat, niet van de straat

Het zal de regelmatige bezoeker van dit weblog niet zijn ontgaan dat onlangs De Staat in de DRU Cultuurfabriek te beluisteren was.
Op Huntenpop kregen we al een overtuigend voorproefje, in de popzaal volgde de bevestiging: De Staat is een van de beste bands van Nederland. Hun muziek is gedurfd en experimenteel, geen muziek voor miljoenen maar toch was de zaal behoorlijk vol.
Nijmegenaar Florre Torim is de natuurlijke Staatleider. Af toe maakte hij contact met het publiek, gelukkig niet al te veel. De andere muzikanten bleven tot in de toegift achter hun instrumenten en werden amper voorgesteld. Beetje jammer, want zo werd toetsenist Rocco tweemaal voorgesteld en 'onze' Aaltense Kroaat Vedran Mircetic, die toch bijna een thuiswedstrijd speelde, helemaal niet.
Ook een glimlach of een soort spelvreugde viel er nauwelijks te ontdekken. Het zal de gedrevenheid, de concentratie zijn geweest. Snoeihard en strak deden de vijf tamelijk woest uitziende mannen hun ding. Het klonk geweldig. Af en toe leken wat invloeden van de Urban Dance Squad of een snufje dEUS te horen, maar De Staat is vooral De Staat. Eigenzinnig en onvergelijkbaar.

Niet alleen met drums, gitaren en keyboard, ook door met een steeksleutel op een koebel of zelfs koevoet te timmeren kun je een mooie sound krijgen, zo bewezen de heren. In het van energie bijkans stuiterende Ah I see was de hoofdrol zelfs voor een autotoeter.
Toppunt van bizarheid was echter de immense machine die achter op het podium stond. Grote mokers, een metalen kist, wielen, kettingen, heiblokachtige dingen; van alles zat erop en eraan. Indrukwekkend, bijna angstaanjagend. Moest daar muziek uitkomen? Het zou zomaar een werkstuk van Frans Venhorst of Doef Beernink kunnen zijn, maar de Nijmeegse 'audiomachinist' Geert Jonkers is de schepper.
Het was even wachten tot het apparaat in werking kwam. In de toegift bij het nummer Back to the grind was het zover. Dreigend en donker klonken de machtige klappen door de ruimte.
En toen zat het optreden er al weer op. Torre Florim meldde nog dat de band zo bij de verkoopbalie present zou zijn. "Om een cd te signeren, of voor een praatje. Over Plato ofzo." Plato? Ah I see, het kwartje viel. Want het was immers Plato die lang geleden een boek getiteld 'De Staat' schreef.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen