Opening netwerk 'Vrienden van de Achterhoek' 1 oktober 2010

Gisteren was de opening van het nieuwe netwerk 'Vrienden van de Achterhoek' in de Drufabriek in Ulft. Ik vond het zeer geslaagd en erg gezellig. Hieronder een aantal video's van gisteren. Op en aanmerkingen zijn van harte welkom.

Tweede Denkend aan de DRU "De DRU in de Tweede Wereldoorlog"

Zondag 21 maart van 11 tot 13.00 uur organiseren Michael Rözer,
Frans Miggelbrink, Stan Bouman, Hennie Berendsen, Peter van Toor en
Olaf Molenaar de tweede 'Denkend aan de DRU' bijeenkomst in de
bibliotheek van de Drufabriek in Ulft.

Het belooft een zeer speciale bijeenkomst te worden, want het thema is 'De DRU in de Tweede Wereldoorlog'. Precies 65 jaar na de bevrijding van Ulft in maart 1945 hopen wij met enkele oud DRU-arbeiders te praten over deze vijf donkere jaren. De presentatie is in handen van Frans Miggelbrink, Olaf Molenaar en Michael Rözer.
Er is live muziek en de entree is gratis.

Beeldhouwer Chris Elffers over de nieuwe plek van de DRU ijzergieter

In november vorig jaar ben ik bij Chris Elffers op bezoek geweest. Chris Elffers is de beeldhouwer die de in Ulft en omgeving beroemde ijzergieter heeft gemaakt (in 1954)

Chris is nu 83 en woont in Rotterdam. Vanmorgen heb ik even telefonisch contact gehad met Chris Elffers en hem een aantal foto's gemaild van de nieuwe plek van de DRU ijzergieter. Zojuist kreeg ik de onderstaande mail van hem.

Beste Olaf Molenaar,

Wat jammer dat bij het verplaatsen van een beeld de
schepper daarvan niet ingeschakeld wordt, vaak denken ze misschien dat hij al dood is maar u wist dat dat in ieder geval twee maanden geleden nog niet zo was. Ik had de vorm van het voetstuk gaarne anders gezien, maar dat wordt nu gemiereneuk. Misschien had ik ook nog voor een andere plek gekozen , maar gedane zaken nemen geen keer. In ieder geval dank ik U voor het mij op de hoogte houden van de wederwaardigheden van de ijzergieter. Vriendelijke groeten van Chris Elffers.

Drufabriek:een online community in de praktijk

Er verschijnen iedere dag tientallen presentaties,boeken en artikelen over Social Media en online community's vaak met dure termen en veel wollig gepraat. Ik ben meer voor de praktische benadering. Ik ben meer een doener als een denker. 'Just do It' van Nike is daarom mijn lijfspreuk.

In september ben ik begonnen met een weblog voor de Drufabriek. Dit weblog ben ik gestart met fotograaf Stan Bouman die ik heb leren kennen via een ander door mij opgezet online netwerk Achterhoek Zakelijk.

Later kwamen daar nog enkele andere bij. Inmiddels 2 maanden verder hebben we 14.876 bezoekers op het weblog gehad (van 10 september 2009 tot 10 november 2009) Er staan 139 artikelen op het blog en we hebben 11 vaste schrijvers voor het weblog.


Ik ben het Drufabriek weblog gestart omdat de reguliere site van drufabriek niet erg geschikt is voor het uitwisselen van verhalen ,filmpjes, foto's ideeën en ervaringen.

De Drufabriek site is niet meer en minder dan een Drufabriek visitekaartje online. Ook is er te weinig aandacht voor het roemruchte en prachtige Dru verleden op de huidige site.

Met het blog wil ik een brug slaan tussen verleden ,heden en toekomst.

De openings activiteiten van de Drufabriek in de maanden september/oktober hebben zeker bijgedragen tot het succes van het huidige weblog. Maar ook een 'DRU' gevoel is verantwoordelijk voor dit succes.

Ik denk wel eens dat de DRU veel meer was dan werk. Ik ben al bij veel oud huttekeerls geweest maar ze zijn allemaal zonder uitzondering trots op de DRU. De oude overalls, loonstrookjes, foto's en dergelijke worden vol trots te voorschijn getoverd als ik op bezoek kom voor een kort gesprek.

Dat is de ene kant van de medaille. De andere kant is de nieuwe Drufabriek (de toekomst) en ik merk dat ons blog een mooie verbinding (brug) kan vormen tussen de oude DRU en de nieuwe Drufabriek. Zelfs qua leeftijd (44) zit ik er mooi tussen.

Ik heb contact met oud Dru medewerkers (Hans Goudswaard, Gert Wanders, Cor Molenaar) Maar ook met twintigers die de DRU alleen kennen uit de oude verhalen van opa.

Het gevaar is nu dat na de euforische openingsweken de belangstelling voor de DRU en Drufabriek wat gaat teruglopen. Dit merk ik nu in de praktijk. Er is minder reuring en daarom ook minder belangstelling voor DRU en Drufabriek.

Ook speelt mee dat een verandering in de directie (Jeroen de Kok is opgestapt als directeur Drufabriek) nooit goed is voor een nieuwe organisatie.

Daarom is het nu zaak om het enthousiasme van de maanden september en oktober weer terug te krijgen tussen de oren van de mensen.Daar is een online community als drufabriek .net volgens mij een perfect medium voor.

Want er is nog ontzettend veel werk aan de winkel.

Het blog van de DRU fabriek.

Van links naar rechts. Stan Bouman, Gijs Haccou, Olaf Molenaar.

Groeten,
Stan Bouman

Denkend aan de DRU-Olaf Molenaar

Zondag 13 september was Melle Daamen op de Drufabriek om zijn persoonlijke herinneringen voor te lezen in het kader van de serie "Denkend aan de DRU" Ik stond op de eerste rij.

Mijn geschiedenis is nauw verweven met die van de familie Daamen.

Even uitleggen.

Mijn vader was de persoonlijke chauffeur van de directeur van de DRU Frank Daamen (de vader van Melle). En mijn moeder was het kindermeisje van de familie Daamen. Mijn vader en moeder hebben elkaar leren kennen bij en dankzij de familie Daamen. Het verhaal van de kennismaking van mijn vader en moeder zou zo een passage uit een erg flauwe doktersroman kunnen zijn.

Want wat u moet weten.


Het huis van de familie Daamen lag (en ligt nog steeds) in Engbergen ver van de bebouwde kom van Ulft.

Mijn moeder was 19 en net kindermeisje bij de familie Daamen. Maar de familie was op zakenreis. En mijn moeder was alleen met de 4 kinderen Daamen in het toen nog donkere bos (jaren 50)

Toen brak er een enorm onweer uit en de bliksem sloeg in de stoppenkast van de familie Daamen. Het hele huis was donker en mijn 19 jarige moeder zat met 4 hevig geschrokken en huilende kinderen in een donker huis.

Ze was de wanhoop nabij. De enige die ze toen in Ulft kende was de chauffeur van Frank Daamen Corrie. Zij belde Corrie en Corrie zorgde dat er weer licht kwam in het huis van de familie Daamen. De rest is geschiedenis en mijn ouders "Corrie en Christien" zijn inmiddels al 45 jaar getrouwd.

Mijn vader sprak in mijn jeugd altijd met een enorm respect over Frank Daamen (de vader van Melle) Frank Daamen was voor mijn vader met stip de beste baas (directeur) die hij in zijn 43 jarige Dru carrière had meegemaakt.

Voor mij groeide in mijn gedachten de vader van Melle uit tot een mythische figuur waarover bovendien in het dorpse Ulft de meest geheimzinnige verhalen rond gingen in verband met zijn overlijden (zeilongeluk)


Bovendien was ook nog een belangrijke hoofdstraat in Ulft vernoemd naar de vader van Melle de Frank Daamenstraat.

Daarom was het voor mij zondag een speciale dag. Hieronder kun je het "Denkend aan de DRU" verhaal van Melle Daamen lezen.

Ulft mien Dorpken.

Tja, wie wil hier now niet wonen.

Er brandt weer licht op de D.R.U fabriek.